Skup antyków bardzo chętnie nabędzie prace poniższych artystów:
Lubomir Tomaszewski
Lubomir Tomaszewski, urodzony w 1923 roku w Warszawie, zmarł w 2018 roku w Nowym Jorku. W latach 1946-1955 studiował rzeźbę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Brał udział w odbudowie warszawskiej Starówki w latach 1952-1953. W latach 1956-1966 pracował jako projektant w Zakładzie Ceramiki i Szkła IWP w Warszawie, gdzie stworzył około 36 wzorów, w tym „Kruk”, „Wielbłąd”, „Dama z lustrem”, „Pocałunek” oraz „Arabka”. Tomaszewski jest także autorem prototypów serii wazonów i oryginalnych serwisów do kawy „Ina” i „Dorota”. Jego zaprojektowane przedmioty wyróżniały się unikatowym kształtem i formą, a wiele z nich pojawiało się w katalogach oraz kolekcjach, będąc przykładem nowoczesnego podejścia do designu. Prace Tomaszewskiego wzbudziły zainteresowanie na Międzynarodowej Wystawie Form Przemysłowych w Paryżu w 1963 roku. Po emigracji do USA w 1966 roku, w 2005 roku nawiązał współpracę z fabryką „AS” w Ćmielowie, tworząc nowe wzory figurek. Jego twórczość łączyła tradycyjne rzemiosło z nowoczesnym podejściem do formy, co czyni ją cenioną zarówno w Polsce, jak i za granicą.
Henryk Jędrasiak
Henryk Jędrasiak, urodzony w 1916 roku w Warszawie, zmarł w 2002 roku w tym samym mieście. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej w latach 1938-1939, a następnie na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1946-1950. Od 1955 do 1964 roku pracował jako projektant w Zakładzie Ceramiki i Szkła IWP, gdzie opracował około 25 wzorów kameralnej rzeźby ceramicznej, w tym popularną „Seksbombę”, a także formy galanteryjne, takie jak wieloramienne wazony i zestawy naczyń. Jego projekty regularnie pojawiały się na aukcjach jako przykłady polskiego designu, a także były prezentowane w katalogach kolekcjonerskich. Jędrasiak zajmował się również rzeźbą pomnikową. O jego rzeźbie „Seksbomba” pisano, że jej celem było zsyntetyzowanie bryły, rezygnując z detali, by stworzyć mocną, trójkątną formę, która miała przyciągać uwagę w domowych wnętrzach. Jego prace wyróżniały się wyrazistą formą i nowatorskim podejściem do ceramiki użytkowej.
Hanna Orthwein
Urodzona w 1916 roku w Warszawie, Hanna Orthwein zmarła w 1968 roku w tym samym mieście. W latach 1935-1937 kształciła się w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie, a następnie kontynuowała naukę w Szkole Sztuk Pięknych Blanki Mercere. W latach 1948-1951 studiowała w warszawskiej WSSP, później przekształconej w ASP. Od 1956 do 1966 roku była projektantką w Zakładzie Ceramiki i Szkła IWP, tworząc m.in. takie wzory jak „Para pingwinów” i „Gibon”. Jej prace były eksponowane na półkach w domach, a niektóre z nich, jak popielnice czy kieliszki, pojawiały się w kolekcjach użytkowych i dekoracyjnych, podkreślając ich obecność w codziennym życiu i podczas ważnych dni.
Danuta Duszniak
Urodzona w 1926 roku we Lwowie, Duszniak w latach 1947-1952 studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1953 do 1968 roku pracowała jako projektantka w Zakładzie Ceramiki i Szkła IWP w Warszawie. W tym czasie stworzyła popularne w latach 60. formy galanteryjne, takie jak wazon „Rock and Roll” i „Pień”, a także serwisy do kawy, w tym „Prometeusz” i „Koko”. W swoich projektach wykorzystywała techniki szlifowanego i dmuchanego szkła, co nadawało jej wyrobom unikatowy charakter. Jej prace były eksportowane za granicę, trafiając do kolekcji i katalogów międzynarodowych. Była również odpowiedzialna za projektowanie rozbudowanych kompletów naczyń dla branży gastronomicznej i hoteli. W latach 60. współpracowała z Cepelią, projektując odzież. W okresie 1970-1982 pełniła funkcję kierownika artystycznego w Spółdzielni Rękodzieła Artystycznego „Kanon” w Warszawie. Jej wszechstronne podejście do projektowania łączyło ceramikę z modą, co wyróżniało ją na tle innych artystów.
Wincenty Potacki
Wincenty Potacki urodził się w 1904 roku w Warszawie, a zmarł w 2001 roku we Wrocławiu. Absolwent Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie. Po wojnie pracował w hucie porcelany w Ćmielowie oraz w jej filii w Chodzieży. Jego projekty powstały w oparciu o tradycję szczytnej śląskiej, a niektóre z nich były eksportowane za granicę, zyskując uznanie w międzynarodowych kolekcjach. Od 1955 roku do przejścia na emeryturę w 1991 roku, pracował jako projektant form w Ćmielowie. Potacki jest autorem licznych wzorów serwisów, w tym popularnych modeli „Krokus” i „Goplana”. W latach 70. przygotowywał rekonstrukcję historycznego serwisu „Rococo-Sevres” na podstawie eksponatów muzealnych. Jego projekty wielokrotnie zdobywały wyróżnienia na targach branżowych, a jego wkład w rozwój polskiej ceramiki użytkowej jest nieoceniony.
Elżbieta Piwek-Białoborska
Elżbieta Piwek-Białoborska urodziła się w 1922 roku w Koźminie Wielkopolskim, a zmarła w 1989 roku we Włocławku. Podjęła studia na Wydziale Rzeźby i Sztuki Wnętrza PWSSP w Poznaniu w Zakładzie Ceramiki, a naukę kontynuowała na Wydziale Ceramiki i Szkła PWSSP we Wrocławiu. Całe swoje życie zawodowe spędziła w Zakładach Fajansu we Włocławku, gdzie początkowo projektowała formy, kierowała działem malarskim i przygotowywała wzory dekoracji do powielania. Opracowała unikalną technikę dekoracyjną znaną jako „Kora”, polegającą na reliefowym zdobieniu naczyń fajansowych, która stała się charakterystycznym elementem jej twórczości. Noty biograficzne, katalogi oraz źródła internetowe zawierają fot i szczegółowe opisy jej prac, które są cenione przez kolekcjonerów.
Bronisław Wolanin
Bronisław Wolanin, urodzony w 1937 roku w Bełżcu, zmarł w 2013 roku w Bolesławcu. Studiował na Wydziale Ceramiki PWSSP we Wrocławiu w latach 1956-1962. W latach 1962-1964 nauczał ceramiki w szkole zawodowej w Bolesławcu. Od 1964 roku związał się ze Spółdzielnią „Ceramika Artystyczna” w Bolesławcu, gdzie pełnił funkcję kierownika artystycznego. Był związany ze spółdzielnią przez większość swojej kariery, z wyjątkiem lat 1980-1985, kiedy pracował jako projektant i dyrektor artystyczny w Zakładach Ceramicznych „Bolesławiec”. Wolanin tworzył unikatowe przedmioty w masie ceramicznej, a jego prace były eksponowane na aukcjach i w kolekcjach prywatnych oraz muzealnych. Stworzył spójną koncepcję produktów spółdzielni bolesławieckiej, a także setki wzorów form i dekoracji wyrobów ceramicznych. Równocześnie zajmował się twórczością unikatową, specjalizując się w dekoracyjnych kaflach zdobionych autorską metodą. Otrzymał liczne nagrody za swoją twórczość unikatową i wzory przemysłowe, będąc jednym z kluczowych twórców bolesławieckiej ceramiki artystycznej.
Kazimierz Kowalski
Kazimierz Kowalski, urodzony w 1931 roku w Kozłowie pod Tarnopolem, zmarł w 1991 roku w Opolu. Studiował na Wydziale Ceramiki PWSSP we Wrocławiu w latach 1952-1958. Związany z ZP „Tułowice” w Tułowicach, kierował ośrodkiem wzorcującym. Zaprojektował liczne zestawy porcelany kawowej i obiadowej, które były obecne na aukcjach i w katalogach kolekcjonerskich, a także formy galanteryjne i dekoracyjne patery. Był twórcą oryginalnych technik zdobniczych, takich jak nakładanie wypukłych emalii krytych szkliwem lustrowym oraz wymienne gumowe wzory stempli do dekoracji form odlewanych. Był laureatem wielu nagród branżowych, a jego innowacyjne podejście do zdobienia ceramiki miało wpływ na rozwój wzornictwa w Polsce.
Zobacz skup figurek porcelanowych
Zobacz polska ceramika artystyczna PRL
Historia polskiej ceramiki
Historia polskiej ceramiki to fascynująca opowieść o rozwoju rzemiosła i sztuki, która rozpoczęła się już w XIII wieku wraz z pojawieniem się pierwszych pieców do wypalania ceramiki. Przez stulecia polska ceramika ewoluowała, przechodząc od prostych form ludowych do wyrafinowanych dzieł sztuki użytkowej. Szczególnie dynamiczny rozwój nastąpił w XX wieku, kiedy to polscy projektanci, zaczęli tworzyć pełne ekspresji figurki, wazony i inne przedmioty, które szybko zdobyły uznanie kolekcjonerów. Ich prace, powstałe w renomowanych fabrykach porcelany, do dziś są poszukiwane na aukcjach i stanowią ozdobę wielu domów. Dzięki ich twórczości polska ceramika zyskała nowoczesny wymiar, łącząc funkcjonalność z wyjątkową estetyką.
Rola polskich projektantów w kształtowaniu polskiej ceramiki
Polscy projektanci odegrali kluczową rolę w kształtowaniu oblicza polskiej ceramiki, nadając jej unikalny styl i światowy rozgłos. Ich kreatywność i odwaga w eksperymentowaniu z formą oraz materiałem sprawiły, że polskia porcelana wyróżniają się na tle innych krajów. Kreatywność projektantów zaowocowała powstaniem wyjątkowych kolekcji, które zachwycają zarówno kolekcjonerów, jak i miłośników designu na całym świecie.
Wpływ polskiej ceramiki na świat
Polska ceramika od lat cieszy się uznaniem na arenie międzynarodowej, a jej wpływ na światowy design jest nie do przecenienia. Polska ceramika regularnie pojawia się na międzynarodowych wystawach i aukcjach, gdzie jest doceniana za oryginalność, jakość wykonania i niepowtarzalny styl. Dzięki temu polska ceramika nie tylko zachowuje swoje dziedzictwo, ale także inspiruje twórców na całym świecie.